αρκα Δ ισμος – ταο ισμος

ΤΑΟ = δρόμος ή τρόπος = ατραπός

Στους παλιούς καιρούς, ο τέλειος άνθρωπος του τάο ήταν λεπτός, διεισδυτικός και τόσο βαθύς που δύσκολα μπορούσε κανείς να τον καταλάβει.

…είναι επιΦΥΛακτικός, σαν κάποιον πού ΔΙΑσχίζει ένα ρέμα το χειμώνα….

…είναι ΔΙΣταχτικός, σαν κάποιον που φοβάται τον γειτονά του….

…είναι μετριόΦΡΟΝΑΣ, σαν κάποιον που είναι φιλοξενούμενος….

…είναι υποΧΩΡΗΤΙΚΟΣ, σαν τον πάγο που αρχίζει να λιώνει…..

…είναι απλός, σαν το ξύλο πού δεν έχει υποστεί επεξεργασία….

…είναι αδιάφανος, σαν το νερό το θολωμένο.

Ποιος μπορεί να καθαρίσει το σκοτάδι ωσότου αργά – αργά να γίνει φώς ?

Ποιος μπορεί να ηρεμήσει την θολούρα ωσότου αργά – αργά να καθαρίσει ?

Ποιος μπορεί να βάλει σε κίνηση το ακίνητο ωσότου αργά – αργά ν αρχίσει να κυλάει ?

Αυτός που ακολουθεί ετούτες τις αρχές δεν λαχταρά την πληρότητα.

Επειδή δεν είναι πλήρης, όταν φθείρεται μπορεί να ανανεωθεί.

<<<…είναι δύσκολο να <καθαρίσεις>, να <ηρεμήσεις> ή να < βάλεις σε κίνηση> τα πράγματα χωρίς να προκαλέσεις ανεπιθύμητες βλάβες. Μόνο αν αυτό γίνει < αργά- αργά> μπορεί να πραγματωθεί η τελειότητα.

Η διαστακτική εξέλιξη της ψυχής.

Βάλε σαν στόχο σου το απόλυτο κενό.  ( απουσία ανθρώπινων επιθυμιών )

Διατήρησε την κατάσταση της τέλειας ειρήνης.


Συνέχεια

Advertisements

ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

-Τι έπρεπε να κάνουν για να γεννηθεί μέσα στο φτωχό μετάλλευμα το επιθυμητό χρυσάφι;
Όταν τέθηκε αυτό το ερώτημα, δημιουργήθηκε η ερμητική τέχνη.

Θαδαίος Ζελίνσκι

Μετάλλευμα = άνθρωπος

Να αρτυθούν με το χρυσάφι=το δώρο των αισθήσεων=ΖΩΗ=βίος=γέννηση

-Να εξουσιάσει τις ηδονές του ως ον που άρχει εαυτό.

Ως ένα αυτεξούσιο ον που διέπει την ζώσα πραγματικοτητά του σύμφωνα με τον συμπαντικό νόμο.

αυτοί που μπορούν να ζήσουν στον παράδεισο της ύπαρξης χωρίς να βαρεθούν στην αφθονία και παρεκκλίνοντάς με αυτήν σε εκείνα τα ανθρώπινα συναισθήματα που το χάος δημιουργούν με συνέπεια την κόλαση=η ζώσα πραγματικοτητα να βιώνεται μεσω του πόνου και της αγωνίας ΑΝΤΙ την χαρά της απόλαυσης ως δώρο γεννήσεώς.

Όταν αρταίνεσαι με το χρυσάφι.

Εξουσιάζεις τις ηδονές σου και καλοπερνάς.

Οι ηδονές δημιουργούν ανάγκες.

Οι εξουσιαστές του κοινωνικού συστήματος, αυτές, ΔΙΑχειρίζονται χειραγωγώντας τους ανθρώπους κατά το δοκούν γινόμενα.

Απο τα έγκατα της γης ρέει η ζωογόνος δύναμη που εισέρχεται στο στάχυ που ωριμάζει.

Στάχυ=άνθρωπος—γη=η καρδιά του

Περιβόλι=κοινωνικός ιστός

Η Γή είναι πηγή γνώσης και πλούτου. Ο κυρίαρχος της Αδης είναι ταυτόχρονος και Πλούτων.

Από εκεί έρχεται και η συμπαντική μαγεία (μυστική αφού σε λήθη) η οποία γεννάει μέσα στο ταπεινό μετάλλευμα ( άνθρωπο ) τον αυτοφυή χρυσό.

Μαγεία=γνώση

<<- Η Γή ( καρδιά )είναι πηγή και ….. θυσαυροφυλάκιο κάθε γνώσης: η ψυχή που κατέβαινε στη γη λάμβανε τη γνώση της και μπορούσε, αν της το επέτρεπαν, να τη μοιραστεί με τους ζωντανούς.

Σύμφωνα με έναν αρκαδικό θρύλο, στον οποίο το πρώτο ανθρώπινο πλάσμα ήταν η Δάφνη, η κόρη του σημαντικότερου ποταμού της Αρκαδίας ,του Λάδωνα, και της Γαίας. Επειδή, όμως, σύμφωνα με άλλο αρκαδικό θρύλο, που παραδίδει ο Καλλίμαχος, η Αρκαδία ήταν στην αρχή άνυδρος , ο Λάδωνας κλήθηκε στα έγκατα της γης με τη …..μαγική ράβδο του Ερμή=γνώση.>>

Λάδωνας=ποτάμι συμπαντικής ενέργειας=μυστικής γνώσης

Γή=καρδιά

Όταν το ποτάμι της συμπαντικής ενέργειας μέσω της γνώσης( μαγικής ράβδου του Ερμή) πλημμύρισε την καρδιά γεννήθηκε η Δάφνη=άνθρωπος=ευα.

Οι δρόμοι της Αρκαδίας πλημμυρισμένοι από το φυτό. Πλημμυρισμένοι από το γέννημα του ποταμού της συμπαντικής ενέργειας.

Ο Δίας γεννάει τον Ερμή, ο Ερμής γεννάει τον Λόγο και μαζί του πλάθη τον κόσμο….η πέτρα- κλειδί του – ο άνθρωπος..

Οι δυστυχισμένοι Νιοβίδες ( παιδιά της γης=καρδιάς) έπεσαν νεκροί και στη Νιόβη=βουνό έμεινε μόνο να θρηνεί τον όλεθρο των παιδιών της, όταν ο Απόλλωνας τα σκότωσε με τα βέλη του.

<<Προσέληνο Πελασγό>>, το γιο της Γης= Νιόβης =ορεινή Γη της Αρκαδίας. Ο γιος του Πελασγού είναι ο Λυκάωνας, ο άντρας της Κυλλήνης= βουνό της Αρκαδίας και πολλών γιών και θυγατέρων και συνεπώς πραγματικός γενάρχης του ανθρώπινου γένους.

Τη Νιόβη τη συναντάμε στη Θήβα, την πόλη του Κάδμου-Ερμή και της Αρμονίας και επομένως την άλλη πατρίδα του ερμητισμού.

Εδώ είναι η μητέρα επτά γιών και ισάριθμων θυγατέρων, γενάρχης, όμως, δεν έγινε, επειδή τα παιδιά της τα σκότωσε με τα βέλη του ο Απόλλωνας.

Όλοι οι θρύλοι για τη μητέρα Νιόβη =βουνό Αρκαδίας=γη, εμπεριέχουν τον ίδιο ανταγωνισμό της απολλώνιας θρησκείας και του ερμητισμού.

η αρκαδική κοσμογονία τελειώνει με την δημιουργία του πρωτοανθρώπου

Του γενάρχη του ανθρώπινου γένους. Αυτός ο πρωτοάνθρωπος γέννησε με τη σειρά του, 7 γιούς και 7 κόρες, από τους οποίους και κατάγονται οι λαοί.

Ο Δίας γεννάει τον Ερμή, ο Ερμής γεννάει τον Λόγο και μαζί του πλάθη τον κόσμο….η πέτρα- κλειδί του – ο άνθρωπος..…

Ερμής=γνώση=λόγος=κόσμος=πλαση=συμπαντική ενέργεια

Τα γεννήματα του αντάρτη γιου.

Δήμητρα Αλεξοπούλου – Δ.Α

 

ψηφίδες

ημέρα δέησης

θα κάνουμε,

οίνους ραντίζοντας

το ταξίδι,

σπάζοντας ύαλο

κι εκεί…..

στο χειμωνιάτικο κύμα, του ναυαγίου !

να …

γλυφάνει τις οξείς αιχμές.

Και … τους καλοκαιρινούς μήνες

ψηφίδες,

εικαστικής δημιουργίας,

ανώνυμων προσώπων

του ναυαγίου των βράχων.

Δ.Α

https://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/915669/ektakto-ptosi-vraxoy-sto-nayagio-tis-zakynthoy-mia-traymatias

ο πλάτωνας του το ‘πε

ο πλάτωνας του

το ‘πε: να το πιστέψει
δεν μπορούσε (ο ιησούς

του το ‘πε· δε γινόταν να
πιστέψει) ο λάο

τσε
του το ‘πε
σίγουρα, και ο στρατηγός
(μάλιστα

κυρία μου)
ο σέρμαν·
ακόμα
(είτε το
πιστεύεις είτε

όχι) κι εσύ
του το ‘πες: του το ‘πα
εγώ· του το ‘παμε εμείς
(δεν το πίστεψε, όχι

κύριε) χρειάστηκε
μια εξ ιαπωνίας αντηρίδα
απ’ τον παλιό
εναέριο σιδηρόδρομο της
έκτης λεωφόρου· να του ‘ρθει στο κεφάλι:
να του το ‘πει.

[Μετάφραση Γιάννης Λειβαδάς]

http://www.bibliotheque.gr/article/72478

ανατροφοδότηση

«να γεμίσουμε με νέες ζωές, να συνδεόμαστε με ανθρώπους και να δημιουργούμε πυρήνες, που να μπορούν και μόνοι τους να υπάρχουν, να προτείνουν, να εκφράζονται χωρίς περιορισμούς σε σχέση με τον τόπο, τη σύνθεση και τη μορφή της τέχνης».

http://www.enallaktikos.gr/ar41951el-ena-paradosiako-monopati-stin-amorgo-poy-ginetai-kamvas-17-kallitexnwn.html#.W5JIl_xGUaY.facebook

8

8-8-2018

11:11 …το πρωί…ορόντας ….κι ενθυμούμενη τα λόγια του παππού…..σίγουρα εννοούσε να αφουγκράζομαι κι εκείνον τον άνεμό εντός μου…

 

 

Ο άνεμος λυσομανά εντός μου,

Στον ξέφρενο χορό της ατομικής έκρηξης

Δημιουργώντας χορογραφία σπείρας

Καταιγίδες και κεραυνοί

Αστραπές

Λάμψεις φωτός

Με σχιζουν

Δίνες

Και στροβιλισμοί

Συστολή

Διαστολή

Διαμελίζοντάς με σε όλα εκείνα τα κομμάτια της ύπαρξης

Ότι του ονείρου υπάρχει

Ο ήλιος τυφλώνει

Σαν

Διαπεράσεις τα βαριά σύννεφα στην κορυφή.

Αλλά η σάρκα και η καρδιά ευεργέτη τον δέχεται

Δεήσεις ελέους προς αυτόν

Της συμπαντικής ισορροπίας

Μετάξι απαλό χάδι το σύννεφο στην καψα του ήλιου

Ακτίνα φωτός ζωοδότρα η σταγόνα δροσιάς

Καρποί ζωής ανθίζουν.

Σαν

Ο ήλιος ολακαιρος εντός μου

Αλλά τούτος ο ήλιος ο ίδιος, μα

Αίσθηση αιθέριας πάχνης …. Ροή

Σαν, στις, ρεματιές εκεί  που οι αισθήσεις ανοίγουν

Σαν

Πάχνη

Αιθέρια στροβιλίζομαι

Στις πλαγιές της κορυφής

Εξαϋλώνομαι

Στην κορυφή είμαι…μα

Δεν υπάρχω

Είμαι

Όλα εκείνα τα θαυμαστά της δυναμικής υπάρξεως

Του βίου

Της θείας βοής αίσθηση

Στην γη φανερωμένη.

Ειμαι

Και πως να συναισθασθώ

Αφού

Δεν υπάρχω

Αισθάνομαι τον κόσμο εντός μου

Έχω διασταλθεί και συσταλθεί εντός του

Χάθηκα στα θαυμαστά του κόσμου τούτου

Οπου καρπούς σπέρνει και θερίζει

Διάττοντα άστρα

Μετεωρίτες και γαλαξίες

Φεγγάρια  και ήλιοι

Άμπωτες και παλίρροιες

Φουσκωθαλασσιές που τη ζωή αφρίζουν στην στεριά

της γης τα θαύματά

Τα γεννημένα σύμπαντά κατήλθαν

Παρόν σε συγκομιδές υπήρξα

Δ.Α

ο βασιλιάς

Χάρη στην ποικιλία των πόρων και των τρόπων χρήσης τους, η ανακύκλωση είναι ένα απέραντο σύμπαν. Διαταραγμένα μοντέλα, τα οποία μας αναγκάζουν να αλλάξουμε εντελώς την οπτική μας. Θα εξετάσουμε την αξία και την ομορφιά των αγαθών που προηγουμένως επιθυμούσαμε να ξεφορτωθούμε.

«Όπως ο βασιλιάς Μίδας μετέτρεπε ό,τι άγγιζε σε χρυσό, έτσι κι εμείς πρέπει να μετατρέψουμε όλα αυτά τα σκουπίδια της σύνχρονης κοινωνίας μας, προς, όφελός μας, να μετατρέψουμε το άχρηστο σε χρήσιμο».

 

  • Τα σκουπίδια δεν είναι για πέταμα!
  • Τα πεταμένα αντικείμενα είναι πλούτος!
  • Κάτω οι διαλεκτικές των τεχνικών του απορριπτέου!
  • Τα σκουπίδια μας ανήκουν!
  • Αντιστεκόμαστε στον καταναλωτισμό, αλλάζουμε τρόπο ζωής.
  • Μειώνουμε το οικολογικό μας αποτύπωμα, προστατεύουμε το περιβάλλον.
  • Σεβόμαστε τον κύκλο της ζωής, δίνουμε στα απορρίμματα μια άλλη ευκαιρία.
  • Ξανασυνδέουμε τις καθημερινές ανάγκες με την τέχνη και την προσωπική ευθύνη.
  • Προωθούμε την επανάχρηση γιατί τίποτε δε πάει χαμένο.
  • Εξοικονομούμε πόρους, εξασφαλίζουμε το μέλλον του πλανήτη.
  • Βλέπουμε το άχρηστο με φαντασία και δημιουργικότητα.
  • Δημιουργούμε θέσεις εργασίας, στηρίζουμε την κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία.
  • Αξιοποιούμε τα παλιά υλικά για την παραγωγή προϊόντων με νέα αξία χρήσης και ανταλλαγής.

 

«Χρειάζεται να κάνεις μια μεταστροφή στο τρόπο σκέψης σου για να αρχίσουν να σου αρέσουν τα απορρίμματα ως υλικά».

Ο πλανήτης έχει γεμίσει σκουπίδια, σε λίγο στους ωκεανούς θα κολυμπούν περισσότερα πλαστικά από ό,τι ψάρια, την ώρα που ακόμη και οι πάγοι και οι βιότοποι της Ανταρκτικής είναι ρυπασμένοι με μικροπλαστικά απορρίμματα και επικίνδυνα χημικά, εμείς ονειρευόμαστε μια κοινωνία μηδενικών αποβλήτων!

Κάθε φορά που παράγουμε, αγοράζουμε, χρησιμοποιούμε ή τρώμε κάτι, δημιουργούμε απόβλητα. Τα περισσότερα από αυτά είναι ορατά. Όμως ο τρόπος που μετακινούμαστε, που κατασκευάζουμε, που θερμαινόμαστε κτλ παράγουν και αόρατα απόβλητα. Όλα έχουν επίπτωση στο περιβάλλον, συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή, δημιουργούν πιέσεις και συγκρούσεις με τους γείτονες και διαμορφώνουν μια αρνητική εικόνα στην πόλη μας.

Συνολικά ο τρόπος με τον οποίο η πόλη είναι χτισμένη και οργανωμένη επηρεάζει την καθημερινότητα και τις επιλογές μας, καθορίζει την ποιότητα ζωής και την ψυχολογία μας. ΟΚ, φταίει το σύστημα. Ας τα πιάσουμε όμως ένα ένα κι ας αλλάξουμε αυτά που μπορούμε.

Η ευημερία μιας πόλης και η βιωσιμότητά της εξαρτώνται και από τους πόρους που διατηρεί σε χρήση και επαναχρησιμοποιεί, αν έχει φρόνηση…

Δυστυχώς, όμως, αυτά στα οποία έχουν επενδυθεί φυσικοί και ενεργειακοί πόροι, καθώς και χρόνος ανθρώπινης εργασίας για την παραγωγή τους, πετάγονται σαν απαξιωμένα απόβλητα!

Και δεν εννοούμε μόνο τη δυσοσμία των πράσινων κάδων αλλά και τη θλίψη από τους μπλε κάδους, για τα άσχετα αντικείμενα που πετούν συμπολίτες μας, τα ερωτηματικά για το πόσα από αυτά ανακυκλώνονται πραγματικά και για το πόσα από αυτά θα μπορούσαν να ξαναχρησιμοποιηθούν.

Μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στον Δήμαρχο ή στην κυβέρνηση. Απλό, σωστό κι εύκολο. Όχι όμως και αποτελεσματικό… αν είναι το μόνο.

Η δυσκαμψία των κρατούντων και η αλλοτρίωση των πολιτών πρέπει να ανατραπούν.

Δεν πρέπει όμως να εκχωρήσουμε το παρόν και το μέλλον μας στους άλλους.

Θέλουμε να φτιάξουμε τη ζωή μας εδώ και τώρα!

Να είμαστε συνεπείς με τις αρχές μας.

Να μεταδώσουμε την αίσθηση ευθύνης στους/στις διπλανούς/ες μας.

Μέσα από την καθημερινή δράση μπορούμε να προτείνουμε και να εφαρμόσουμε πρράσεις που ωφελούν την πόλη και το περιβάλλον, βελτιώνουν την ποιότητα ζωής και βοηθούν στην ανάπτυξη της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομικής δραστηριότητας.

Μπορούμε να κάνουμε την πόλη μας βιώσιμη, εφαρμόζοντας ευρεία διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή, αλλά και πριν από αυτήν, επιλέγοντας προϊόντα που έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής, δεν δημιουργούν απόβλητα και -όταν αυτό είναι αναπόφευκτο- τότε να έχουμε ως πρώτη επιλογή την επανάχρηση για τα ανόργανα και την κομποστοποίηση για τα οργανικά.

Γιατί, όσο κι αν φαίνεται περίεργο, το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα για να γίνει μια πόλη βιώσιμη δεν είναι η έλλειψη κονδυλίων αλλά η διάθεση των κατοίκων της να αλλάξουν τη ζωή τους, να κάνουν άλλες επιλογές και να τις επιβάλουν.

Δεν είναι τόσο τα νούμερα που μετράνε αλλά το πνεύμα των ενεργών πολιτών, που επιλέγουν συνειδητά να μετατρέψουν τα «σκουπίδια» σε ζωτικά υλικά αλλά και τέχνη, να αξιοποιήσουν το βρόχινο νερό, να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας, να στηρίξουν τις καινοτόμες και περιβαλλοντικά συνεπείς κοινωνικές επιχειρήσεις, να απαιτήσουν και να εφαρμόσουν λύσεις που διευκολύνουν τη συμμετοχή της πλειοψηφίας και προδιαθέτουν σε θετικές συμπεριφορές.

Θα πρέπει να σκεφθούμε πώς θα θέλαμε να είναι η πόλη μας στο μέλλον, πράσινη ή γκρι, σε τι πλανήτη θέλουμε να ζήσουμε. Να αντιληφθούμε ότι όλα αυτά που σήμερα τα πετάμε ως ανάξια, υποθηκεύουν τη ζωή των μελλοντικών γενεών και ότι, εξαιτίας της τωρινής ανεύθυνης συμπεριφοράς, οι επόμενες γενιές θα είναι αναγκασμένες να ζήσουν αλλού, αν.. βέβαια υπάρχει … κάποιος άλλος τόπος διαθέσιμος…

Παραγωγή προϊόντων που να αντέχουν στον χρόνο.

…λοιπόν… Επισκευή και Επανάχρηση, Ανακύκλωση στα υπόλοιπα, Κομποστοποίηση,

Μείωση της Κατανάλωσης, Όχι Καύση αλλά παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ και από φυσικές μεθόδους αξιοποίησης του υπολείμματος (βιοαέριο).

Ο καθένας μπορεί να γίνει μέρος της λύσης: ως πολλαπλασιαστής της πληροφορίας, ως τεχνικός, ως καλλιτέχνης, ως συνεταιριστής, ως επιμορφωτής, ως δημιουργός συνεκτικών γειτονιών                         ως συνειδητός urban miner.

Νικήσουμε την αδράνεια, τις προκαταλήψεις, τα στερεότυπα και το κατεστημένο.

Γιατί, αν δεν το ξεκινήσουμε εμείς, ως ενεργοί πολίτες, αυτό το μέλλον που οραματιζόμαστε, χωρίς απόβλητα και απόβλητους, χωρίς «ανθρώπους σκουπίδια», χωρίς τις «χωματερές των ονείρων μας», χωρίς τα «απορριμματοφόρα των αξιών μας», αυτό το μέλλον δεν θα έρθει ποτέ……εμείς οι δημιουργοί του σύμπαντος…..

Δ.Α

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΝΟ

Ο Rousseau  με τον οποίο θα συναντηθούμε στις σελίδες που θα ακολουθήσουν δεν είναι ο νεαρός Jean-Jacques που σε ηλικία μόλις δεκαεξι ετών άφησε πίσω του την πατρίδα του, τη Γενεύη- δεν είναι αυτός που θα αναζητήσει την τύχη του σε άλλες πολιτείες με την ελπίδα ότι δε θα νιώθει πλεον τόσο «ανικα­ νοποίητος, ανήσυχος, απογοητευμένος από όλους και από όλα

[,..]»1. Ο Rousseau, που θα παρακολουθήσουμε στη συνέχεια, δεν είναι πια ο «τυχοδιώκτης» έφηβος που γύριζε την πλάτη στο αφιλόξενο γ ι’ αυτόν περιβάλλον της πόλης του, για να βιώσει την ελευθερία και τη χαρά της ζωής.

https://athens.indymedia.org/media/upload/2018/08/31/grammata_apo_to_boyno-bw.pdf

Γενικά, δεν έχω σε υψηλή εκτίμηση τους βασιλείς και δε μου αρέσει η μοναρχική μορφή διακυβέρνησης, αλλά έχω ακολουθήσει το νόμο των τσιγγάνων, οι οποίοι κατά την επιδρομή τους πάντοτε διαφύλασσαν το σπίτι που κατοικούσαν. […] Ωστόσο, όσον αφορά στον τρόπο της σκέψης μου γενικά, σε οποιοδήποτε μάλιστα θέμα, αυτός ανήκει σ’ εμένα, γεννημένο δημοκράτη και ελεύθερο, και, καθόσον δεν τον δημοσιοποιώ στο Κράτος όπου διαμένω, δεν οφείλω λογαριασμό στον κυρίαρχο, δεδομένου ότι δεν είναι αρμόδιος κριτής για ό,τι συμβαίνει εκτός της δικαιοδοσίας του από έναν άνθρωπο που δεν είναι γεννημένος υπήκοός του. […] Συνεπώς υποσχέθηκα στον εαυτό μου, και εξακολουθώ να υπόσχομαι, να μην ξαναγράψω, αλλά και πάλι, ας επιτραπεί να πω, το υποσχέθηκα μόνο  στον εαυτό μου.

χωρίς σκοπό, χαζεύοντας την ομορφιά ενός τοπίου

Πότε να προλάβουμε να κοιτάξουμε τον άλλο μες τα μάτια, να ακούσουμε τι έχει να μας πει…?

Με το ζόρι προλαβαίνουμε να του πούμε αυτά που θέλουμε, όχι να ακούσουμε κι όλας…

Για να σχετιστείς όμως με τον άλλο πρέπει ν ανοίξεις διάπλατα όλες τις αισθήσεις, να ξεσφραγίσεις το μυαλό, γιατί πίσω από τοίχους φαινομενικής προσωπικής ασφάλειας δεν σχετίζεσαι, ανταλλάσεις μονάχα τη μικρότητα του Εγώ σου.

 

Πότε καθίσαμε ασάλευτοι, χωρίς σκοπό, χαζεύοντας την ομορφιά ενός τοπίου, πότε ακούσαμε τον ψίθυρο της σιωπής, τα κελεύσματά της?

Θυσιάζουμε την παιδικότητα και τα παιδιά μας στα σφαγεία ενός άθλιου απάνθρωπου συστήματος.

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1431966553517314&set=a.315540171826630&type=3&theater

Γι αυτό σου λέω… ξύπνα… μα να ξέρεις πως το «ξύπνημα» ευχή και κατάρα είναι σε τούτο τον κόσμο, κάποιους τους γοητεύει, για κάποιους γίνεται χρέος, μονόδρομος…

Για να βρεθείς σ αυτό το δρόμο πρέπει να αμφισβητήσεις τα πάντα, να γκρεμίσεις τοίχους, σύνορα, περιορισμούς, να πετάξεις στο καλάθι των αχρήστων υποδείξεις και εντολές… η ζωή δεν δέχεται εντολές.

Μονάχα η ολιστική επίγνωση και η νοημοσύνη, όταν ξυπνήσουν, μπορούν να ορίσουν τον δρόμο τον ασφαλή, τον ηθικό και το δίκαιο.

Η επίγνωση και η νοημοσύνη έχουν την ευκαιρία να ξυπνήσουν άμα γυμνωθείς, άμα πάψεις να ζεις τις ζωές άλλων.

 

Κάνε το πάτημά σου ανάλαφρο, το αποτύπωμά σου διακριτικό, λιγοστό, αρμονικό με τη φύση και με όλα τα πλάσματα πάνω σ αυτή.

Δίνε τη χαρά και την ομορφιά όπου το μπορείς, δίνε τη συμπόνια και την ανοχή, τη συμπάθεια και την αποδοχή, διώχνε τον πόνο από όσες περισσότερες ψυχές αντέχεις… δεν χρειάζεσαι παρά μια ευγενική ψυχή, τίποτε άλλο…

Το να διαθέτεις σήμερα μια ευγενική και φιλική ψυχή με τα πάντα, είναι η πιο βαθιά ανθρώπινη και επαναστατική πράξη, που σε ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα πλάσματα, είναι το συγκολλητικό υλικό που μπορεί να φέρει τους ανθρώπους κοντά, να αφουγκραστεί ο ένας την καρδιά και τις αγωνίες του αλλουνού… γιατί τελικά ο άλλος δεν υπάρχει…

 

Τ.

Στον κοσμο της Αρκαδίας.

Στον κοσμο  της Αρκαδίας, η πρωτογενής παραγωγή δεν είναι προϊόν,το νερό και η τροφή είναι δωρεάν,  σαν αναφαίρετο δικαίωμα ζωής. Αν κάποιος θέλει να πουλήσει και να αγοράσει αυτό θα μπορούσε να αφορά τα έπιπλα, τα μηχανήματα, τα ρούχα, τα έργα τέχνης και οτιδήποτε άλλο που δεν συμπεριλαμβάνεται στα πρωταρχικά δικαιώματα του Πολίτη.

Ακόμα κι αυτά διακινούνταν στην ανταλλακτική αγορά.

Ο Άρατος, που ήταν μέλος του πρώτου Αρκαδικού Κύκλου στην Κω, έγραψε πολύ σωστά ότι όταν οι έμποροι αποκτήσουν πολιτική δύναμη, τότε ο ελεύθερος άνθρωπος θα γίνει δούλος γιατί οι μεταπράτες θα ελέγχουν την παραγωγή και διακίνηση των αγαθών.

Αυτό ακριβώς και συνέβη.

Σήμερα οι μεγάλες διεθνικές εταιρίες ελέγχουν τα πάντα.

Ακόμα και τα χρωμοσώματα των ανθρώπων.

…την λέξη και την άνοιξη αν δεν τις βρείς τις φτιάχνεις…

ο γητευτής της καρυδιάς .                                         (Ότι αγαπάς κάνει προκοπή )

…την λέξη και την άνοιξη αν δεν την βρείς την φτιάχνεις………

καρδιά …………..αρκαδ…….. ιιιιιιιιιιιιι 🙂❣️

εμείς δεν είμαστε από εδώ ήμαστε αλλιώτικη, είναι τ αλλιώτικο το πιο μεγάλο λούκι…….

κι από μικροί έχουμε φίλο το φεγγάρι…….

ότι σου μάθανε τα κουτιά εμείς τα μάθαμε απ τα άστρα …ήμαστε ξένοι………..

δεν ήμαστε από εδώ…είναι ο τόπος μας, εμάς, της, καρδιάς μας …❣️

στις πλαταιές του ουράνιου σου πολέμου …της λένε ..
αυτά που νόμιζες καρύδια
αποφανθήκανε οτι είναι βελανίδια….😉❣️
ο στόχος είναι στο μυαλό κι οχι στα πόδια

κι αν θέλεις φίλε μου στον πόλεμο ν αντέξεις , να τους καρφώνεις μ όπλο σου τις λέξεις…
παλιά καίγανε βιβλία, τώρα μυαλά… …….ξέρουν και για τους σκελετούς μες την ντουλάπα…

.✌️ τη λέξη και την άνοιξη αν δεν την βρείς την φτιάχνεις….❣️❣️
https://www.youtube.com/watch?v=SzlrtzkFpoM.